الثلاثاء، 31 يوليو، 2012

 كحكايتى ومنقوش عليها إسمى .

وحشتنى أيام زمان  ونفسى ارجع عيله صغيره تانى  
انا فاكرة انى زمان كنت بزعل اوى لما حد يقولى انى عيله
و فاكرة كمان اد ايه كان نفسى اكبر وابقى بنوتة وامشى واتعاكس فى الشارع .
يا سلااااااااااام أد ايه كانت ايام جميله .
كانت البراءة ماليا عنيا  والضحكة الصافيه تطلع من قلبى ترج السما وتغير لون الدنيا  
انا فاكرة كويس اوى لمتنا واحنا بنعمل كحك العيد .
وكان لازم يتعمل كحكايه بأسمى وانا اللى انقشها بأيدى الصغيرة
 وتطلع بايظة وملهاش شكل بس كانت بتبقى احلى من طعم  الشهد فى بقى .
انا فاكرة لما كنت اجرى انا والعيال وأحنا شايلين الصاجات ونستنى فى المخبز لغايه الفجر .
كنت ببقى مبسوطة اوى انى حسهر مع العيال فى الشارع وهنلعب طول الليل .
حاجات كتير اوى فى حياتنا اتغير طعمها .
وحتى لو فضلنا نعملها عمرها ما بتطلع بحلاوة لما كنا بنعملها واحنا عيال صغيرين  .
يا سلاااااااااااااااااااااام لو كان يطلع لى جنى ويجى لحد منى ويسألنى تتمنى إيه ؟
اكيد هتكون اول امنيه انى ارجع تانى عيله صغيره
انى ارجع تانى لايام زمان .
بجد وحشتينى اوى يا أيام زمان

ليست هناك تعليقات:

إرسال تعليق